Regionale keringen

De beveiliging tegen overstroming door regionale waterkeringen is een wezenlijke vereiste voor de bewoonbaarheid van grote delen van Nederland. Het toetsen van de veiligheid van niet-primaire waterkeringen wordt gefaciliteerd door applicaties. Deze applicaties worden op deze wiki aangeduid als applicaties van het beleidsthema Normering Regionale Waterkeringen.

Overzicht tools

De volgende tabel bevat 8 applicaties die studies over Regionale keringen faciliteren.

---

Overzicht documenten

De volgende tabel documenten die (aspecten van) studies over Regionale keringen behandelen.

---

Toelichting beleidsthema

De Wet op de waterkering (1996) schrijft een vijfjaarlijkse veiligheidstoetsing van de primaire waterkeringen voor. Na de totstandkoming van de Wet op de waterkering is geconstateerd dat het eveneens wenselijk is, ten aanzien van de regionale waterkeringen algemene regels op te stellen ter verzekering van de beveiliging tegen overstromingen. Vanwege dit belang heeft het rijk al in de Vierde Nota waterhuishouding (NW4) het actiepunt opgenomen dat provincies en waterschappen normen ontwikkelen voor de veiligheid van niet-primaire waterkeringen.

Regionale waterkeringen

Het verzekeren van de veiligheid tegen overstroming van de regionale waterkeringen geschiedt stapsgewijs. De eerste stap betreft het aanwijzen van de waterkeringen en het vastleggen van veiligheidsnormen. Door middel van deze normering wordt het wenselijke veiligheidsniveau aangegeven voor het gebied dat door regionale waterkeringen wordt beschermd. Dit wenselijke veiligheidsniveau is onder andere gerelateerd aan de economische schade die bij het falen van de waterkering kan optreden. De tweede stap betreft de toetsing of de veiligheid van de regionale waterkering voldoet aan de gestelde norm. Een derde stap betreft het zonodig verbeteren van de veiligheid, indien de veiligheid van de waterkering niet voldoet aan de norm. Tenslotte geldt dat de waterkeringen moeten worden beheerd teneinde de veiligheid van de waterkering te onderhouden. Naar verwachting zal de nieuwe Waterwet, zoals die thans in voorbereiding is, een uitspraak doen over de verdeling van de verantwoordelijkheden voor bovengenoemde stappen tussen de toezichthouders, in casu de provincies en de waterkeringbeheerders.

Het Interprovinciaal Overleg en de Unie van Waterschappen zullen het proces van normeren, toetsen, verbeteren en beheren van de regionale waterkeringen gezamenlijk ondersteunen met de ontwikkeling van enkele richtlijnen, leidraden en handreikingen voor de genoemde stappen. Deze richtlijnen, leidraden en handreikingen zullen in beginsel worden opgesteld voor alle typen regionale waterkeringen, zoals die in de “Visie op regionale waterkeringen” (2004) zijn onderscheiden:

• boezemwaterkeringen;
• waterkeringen langs regionale rivieren;
• compartimenteringskeringen;
• voorlandkeringen.

Deze voorgenomen ondersteuning is nader gedefinieerd in het Ontwikkelingsprogramma Regionale Waterkeringen, opgesteld door het Interprovinciaal Overleg en de Unie van Waterschappen (februari 2005). De STOWA coördineert de uitwerking van het Ontwikkelingsprogramma

Boezemwaterkeringen

Inmiddels hebben verschillende provincies met medewerking van de waterkeringbeheerders de regionale boezemwaterkeringen aangewezen en de gewenste veiligheidsnorm aangegeven. Deze norm is afgeleid op basis van de Richtlijn ter bepaling van het veiligheidsniveau van boezemkaden (1999), opgesteld door het IPO. Een volgende stap is het toetsen of de veiligheid van de aangewezen boezemwaterkeringen voldoet aan de vastgestelde norm. Deze veiligheidstoetsing geschiedt onder andere in de vorm van een voorschrift voor de toetsing van de veiligheid. Omdat het hierbij om een uitwerking van de veiligheidsnorm gaat, is de bevoegdheid tot vaststelling in handen van Gedeputeerde Staten gelegd.